...უღელტეხილის იქით ორკების ბილიკი აღმოსავლეთისკენ უხვევდა და მე მომიწია გავლილი ბილიკის დატოვება. აქ გზის მდგომარეობაზე ფიქრი არ იყო საჭირო, ამიტომ ტემპს ავუწიე და მთელი სისწრაფით გავვარდი, ჩემი ნახტომებით უზარმაზარი ქვები ამტვრევა, შავი ელვავით მივვარდი ხეობებს. ასეთ - საკმაოდ იშვიათ წუთებში გავიხსენე ისტორიები უძველესი ომების შესახებ, როდესაც ჩემი წინაპრები ღრუბლებზე აფრინდნენ, კლდეებზე აჩქარდნენ და ფრთოსან მტრებს თავიანთ სტიქიაში აჭრიდნენ. პატიოსნად, ძნელი დასაჯერებელი იყო; აბა, როგორი ბუჩქის გამოჩეკვა გჭირდებათ, რომ შორიდან მოვარდნილ მრავალტონიანი შავი კარკასის თავიდან აცილება არ შეძლოთ? ჩიტების დაჭერას არც ვცდილობ...